RDM Rotterdam

Wie Adnan Selçuk over de kade van RDM Rotterdam heeft zien lopen, ontmoette een rustige, serieuze man. Hij hield de buitenruimte in de gaten, ruimde op wat anderen achterlieten en maakte een melding als ergens iets kapot was. Onderweg groette hij de mensen die hij tegenkomt. Die begroetingen betekenen veel voor hem. Een goedemorgen, een glimlach, een praatje. Na jaren waarin deuren voor hem dichtgingen, vond Adnan op RDM een plek waar hij zich geaccepteerd voelde. “Ik heb mij hier nooit vreemd gevoeld. Niet in ons team en ook niet bij de huurders. Iedereen was respectvol. Ik voelde mij hier thuis.”

Van de ene op de andere dag

In Turkije werkte Adnan 22 jaar als wiskundedocent. Hij gaf les aan kinderen van 11 tot 14 jaar en woonde met zijn gezin in Istanbul. Tot hij in 2016, na de mislukte staatsgreep, van de ene op de andere dag zijn baan verloor. Net als tienduizenden andere docenten, rechters, militairen en politieagenten.

Adnan vertelt dat een krantenabonnement, de school van zijn zoon en zijn betrokkenheid bij een maatschappelijke organisatie tegen hem werden gebruikt. Hij belandde niet in de gevangenis, zoals sommige van zijn collega’s, maar vond nergens meer werk. In 2019 vertrok hij naar Nederland. Alleen. In 2022 kwamen zijn twee zoons. Pas drie maanden geleden konden ook zijn vrouw en dochter naar Rotterdam komen. Eindelijk zijn ze weer samen. Als Adnan merkt dat zijn verhaal raakt, is hij degene die geruststelt: “Maak je geen zorgen, ik heb nog geluk gehad.”

Havenkracht

Via de gemeente en zijn jobcoach Maria kwam hij bij Havenkracht terecht. Met dit programma bood Havenbedrijf Rotterdam tien statushouders een jaar lang een betaalde baan, trainingen en begeleiding. Het doel; ervaring opdoen binnen de Nederlandse werkcultuur en zich voorbereiden op een volgende stap.

Én om wederzijds leren. De deelnemers brengen hun eigen kennis, werkervaring en verhalen mee. Voor het Havenbedrijf een kans om andere perspectieven te zien en daar als organisatie van te leren. In de praktijk is dat niet altijd eenvoudig. Op RDM hield Adnan de buitenruimte schoon, deed hij kleine klussen en signaleerde hij gebreken. Belangrijk werk, dat hij met grote betrokkenheid deed. Maar ook moeilijk, een ervaren wiskundedocent die op zijn 55ste opnieuw moet bewijzen wat hij kan?

Adnan zelf kijkt daar anders naar. Hij is gezond, kan lopen en ademen. En als je met je eigen werk je brood kunt verdienen en je eigen boterham mee kunt nemen, dan krijg je iets terug wat lang van je is afgenomen: zelfstandigheid en waardigheid. “Ik kan trots zeggen: 'Hier werkten we aan dezelfde tafel, ik hoorde bij het team.”

Iedere woensdag

Op het hoofdkantoor van het Havenbedrijf volgde Adnan Nederlandse les. Iedere woensdag oefende hij een uur met Peter Kroon van Hogeschool Rotterdam. “Dat was altijd een heel fijn uur.”

Hij leest, studeert ’s avonds, zoekt technische woorden op en helpt zijn dochter met haar huiswerk. Zijn Nederlands ging zichtbaar vooruit. Tijdens de zomerbarbecue zag zijn mentor Jaap van den Braak hem met iedereen een praatje maken. Een jaar eerder sprak Adnan nog nauwelijks Nederlands.

Peter Blokdijk en Jaap van den Braak waren zijn begeleiders op RDM. Wat leerde het team ondertussen van Adnan? Jaap: "Meer zorg en aandacht hebben voor mensen met een andere achtergrond en met je neus op de feiten worden gedrukt dat Nederland heel ingewikkeld, bureaucratisch en oneerlijk kan zijn voor nieuwkomers."

Verder

Nu het jaar bij Havenkracht afloopt, moet Adnan opnieuw verder. Dat was vanaf het begin de bedoeling, maar daardoor is het afscheid niet minder jammer. RDM ziet Adnan ook niet graag vertrekken. Maar binnen de organisatie is helaas geen vaste functie die aansluit bij het werk dat hij hier deed, legt Jaap uit. En Adnan kan zoveel meer.

Adnan is nu via het sectorinitiatief Energy Skills geselecteerd voor een leertraject richting technisch werk bij Stedin. Hij wil monteur worden en bijdragen aan de energietransitie. Ondertussen oefent hij zijn Nederlands. En een rijbewijs halen, om zijn kans op werk te vergroten.

Van lesgeven naar doorleren. Op zijn 55ste begint Adnan opnieuw aan een vak, in een taal die hij nog aan het leren is. Dat is niet niks. Wat hij gaat missen? “Het team. Iedereen zei goedemorgen en glimlachte. Ik voelde mij welkom.