RDM Rotterdam

Stijn Ruijsbroek

RDM Rotterdam
Stijn zet zijn helm op en loopt richting de Travelift. Hij wijst omhoog. “Kijk, er hangt een patrouilleboot van Havenbedrijf Rotterdam in de lift. Dat is altijd wel een mooi plaatje.” Stijn is 22, net afgestudeerd en werkt nu bij De Haas Shipyards op de werf op RDM Rotterdam. Een paar jaar geleden had hij dat zelf ook niet kunnen bedenken.

Fietsen

Techniek zat er al vroeg in. Zijn vader heeft een fietsenzaak. Als kind liep hij daar rond in de werkplaats. Beetje kijken, beetje helpen. Later ook zelf sleutelen en repareren. Fietsen zelf interesseren hem niet echt, zegt hij eerlijk. “Ik ga niet voor m’n lol een rondje fietsen. Misschien later nog,” zegt hij lachend. Het gaat hem meer om hoe iets werkt. Op de havo werd dat duidelijk. Natuur & Techniek, met economie erbij.

Na zijn examen wilde hij nog niet meteen doorstuderen. Hij was 16 en had plannen om een jaar naar Amerika te gaan. Maar corona had andere plannen. Dus hij ging werken. In de fietsenzaak en in de supermarkt. Ook het idee om skileraar te worden viel weg. Uiteindelijk begon hij aan de studie Technische Bedrijfskunde aan de Hogeschool Rotterdam.

Tijdens die studie merkte hij wel dat praktijk hem beter ligt dan theorie. In projecten scoorde hij goed. Tentamens waren lastiger. Hij moet het zien en doen. “Ik zit liever tussen de werkvloer en de organisatie in,” zegt hij. “Dat vind ik juist leuk.”

In de lift

Zijn stage bij De Haas sloot daar precies op aan. Het familiebedrijf groeide hard op de nieuwe locatie op RDM Rotterdam. Hij dook in een proces dat nog niet volledig in kaart was gebracht: de Travelift. Deze scheepslift is het hart van het bedrijf. Zonder de Travelift geen schepen in of uit het water.

Zijn opdracht was daarom gericht op de beschikbaarheid van de enorme scheepslift. Een scheepslift met een capaciteit van 820 ton, die op enorme wielen over de kade rijdt en schepen in één beweging uit het water tilt. Schepen varen er als het ware in. Met brede hijsbanden onderdoor wordt het schip in één keer uit het water getild.

Er kwamen soms storingen voor. Tijdens zijn stage onderzocht hij waar dat door kwam en wat er nodig is om die beschikbaarheid te verbeteren. Hij liep mee met de operator om te zien hoe dat werkt, het is precies werk, er moet eerst een liftplan komen. Soms zijn er zelfs duikers nodig om alles goed te positioneren. Maar hoe vaak die lift nou uitviel en hoe groot het probleem echt was? Dat wist niemand precies. Informatie zat overal. Foto’s, mails, losse notities. Dus hij begon bij de basis. Praten met mensen. Interviews. Meelopen. Het hele proces bekijken.

Binnen het bedrijf is veel kennis aanwezig en wordt er hard gewerkt. Met de sterke groei van de organisatie ontstaat echter de behoefte om informatie beter te structureren en centraal vast te leggen. Hij ontwikkelt een manier om informatie gestructureerd vast te leggen.

Zijn aanpak blijkt succesvol want na zijn stage treedt hij in dienst en krijgt hij de kans om dit proces verder uit te werken.

Werf

Stijn is net afgestudeerd en werkt nu fulltime bij De Haas. Eerst werken. Ervaring opdoen. Even geen school. “Ik wil vooral veel verschillende dingen uitproberen en kijken wat echt bij me past.”

Een eigen bedrijf? Misschien ooit. Maar hij is ook realistisch. Hij ziet hoeveel uren zijn vader maakt. “Daar heb ik veel respect voor, maar dat doe je alleen als je er echt achter staat.”

Voor nu zit hij goed, op de werf en tussen staal en techniek. Tussen werkvloer en organisatie. En af en toe, als er weer zo’n schip in de Travelift hangt, staat hij even stil. “Het blijft wel een mooi apparaat.”

Fotografie en tekst: Mick de Witte

Lees ook