
Als kind was Varun al nieuwsgierig. En niet zo’n beetje, zijn ouders gaven hem encyclopedieën om in te lezen en hij ‘verslond’ alle documentaires van Discovery en National Geographic. Klimaatverandering maakte grote indruk op hem. Als iets dat opgelost moest worden. “Ik dacht: iemand moet hier iets aan doen. Misschien kan ik dat zijn.”
Die gedachte bracht hem bij chemical engineering. Eerst in India, hij deed zijn bachelor aan NIT Warangel en ging daarna naar Nederland voor een master aan de TU Delft. Niet de makkelijkste weg. Maar dit bood hem meer kansen om écht iets te betekenen. Nederland loopt voorop in energie en technologie. En daar wilde hij zijn. In Delft dook hij dieper in de energiewereld. Niet de oude olie-industrie, maar de nieuwe kant. Groene energie, waterstof, elektrochemie. Steeds kwam hij terug bij dezelfde vraag: hoe kunnen we energie beter opslaan en gebruiken?
“Bij de start-up Zero Emission Fuel werkt Varun tijdens aan een zogeheten elektrolyser tijdens zijn stage. Daarmee wordt met elektriciteit water gesplitst in onder andere waterstof.” Die waterstof kun je weer gebruiken als energiebron. Dat klinkt technisch, en dat is het ook, maar hij kan het goed uitleggen. Hij onderzoekt hoe zo’n systeem zich gedraagt. Hoe lang het meegaat. Wanneer het minder goed werkt. Hij kijkt naar elektrische signalen en leert daaruit wat er binnenin gebeurt. Geen schroeven en tandwielen, maar chemie en data. “Het is een beetje alsof je een game speelt,” legt hij met een grote glimlach uit. “Je past dingen aan en ziet direct wat er gebeurt. Gaat het systeem stabieler draaien? Wordt het efficiënter? Je probeert het steeds beter te krijgen.
Varun wil werken aan iets dat echt gebruikt wordt. Niet alleen in de industrie, maar juist ook thuis. Een systeem dat mensen zelf kunnen gebruiken, zoals je nu een batterij of generator hebt, maar dan gebaseerd op nieuwe elektrochemische systemen. Dat is waar hij naartoe wil. Zijn droom is concreet en ambitieus. Over 15 jaar wil hij terugkijken en zeggen dat hij heeft bijgedragen aan een nieuw energiesysteem. Iets dat werkt en mensen helpt.
De overgang van India naar Nederland was minder groot dan je misschien denkt. Via YouTube en social media kende hij de cultuur al een beetje. Hij woont nu met andere studenten in Delft in een studentenflat en leert Nederlands. Samen eten, samen studeren. Dat bevalt goed. Varun, ooit een jongen die uren naar documentaires keek, puzzelt nu zelf aan nieuwe manieren om energie slimmer te gebruiken.
Tekst en fotografie: Mick de Witte